ديود وب

حسگرهاي القايي ابزارهاي الكترونيكي هستند كه مي توانند اهداف فلزات آهني را بدون تماس فيزيكي شناسايي كنند. سنسورهاي القايي همچنين مي توانند اهداف فلزات غيرآهني مانند آلومينيوم، مس و برنج را شناسايي كنند. با اين حال، استفاده از اهداف فلزي غير آهني، محدوده عملكرد سنسورهاي القايي را كاهش مي دهد.
يك سري سنسور القايي
محدوده تشخيص يك سنسور القايي فاصله از سطح سنسور تا حداكثر فاصله اي است كه سنسور مي تواند يك هدف فلزي را تشخيص دهد. فاصله سنسور را مي توان در برگه اطلاعات سنسور يافت. هنگام تلاش براي شناسايي يك فلز غير آهني، برگه اطلاعات برخي از عوامل تصحيح را نشان مي دهد. فلز غير آهني نوعي فلز است كه حاوي مقادير قابل توجهي آهن نيست. برنج، آلومينيوم و مس نمونه هايي از فلزات غيرآهني هستند. يعني اين فلزات مقدار قابل توجهي آهن در خود ندارند. اگر جسم فلزي غيرآهني است، به اين معني كه حاوي مقدار قابل توجهي آهن نيست، هنگام تعيين فاصله تشخيص بايد يك ضريب اصلاح ساده را در نظر بگيريد.
به عنوان مثال، اگر جسم از برنج ساخته شده باشد، مي گويد فاصله سنسور طبيعي را در 0.5 ضرب كنيد. بنابراين اگر 12 ميلي متر را در 0.5 ضرب كنيم، در نهايت به 6 ميلي متر به عنوان فاصله حسگر بدنه برنجي خواهيم رسيد. مثلاً اگر بخواهيم جسمي از برنج را حس كنيم، فاصله سنسور تا جسم نبايد بيشتر از 6 ميلي متر باشد تا اين حسگر جسم را حس كند.
همين امر در مورد ساير فلزات غير آهني نيز صدق مي كند. به عنوان مثال، اگر جسمي از آلومينيوم داشته باشيم، فاصله حسگر اين سنسور آموزشي 12 ميلي متر ضرب در 0.4 است. اين به ما فاصله سنسور 4.8 ميلي متري مي دهد. براي يك جسم مسي، فاصله سنسور 12 ميلي متر ضرب در 0.3 خواهد بود كه برابر با 3.6 ميلي متر است. اگر به برگه داده حسگر نياز داريد و نمي توانيد آن را پيدا كنيد، مي توانيد براي يافتن آن به وب سايت سازنده سنسور برويد.

اجزاي از سنسور القايي
چهار جزء اصلي خارجي دستگاه خروجي عبارتند از بدنه حسگر، صفحه سنسور، چراغ نشانگر و انتهاي كابل يا انتهاي رابط كابل. در داخل سنسور مداري وجود دارد كه باعث كاركرد سنسور مي شود. سنسور فاز بخشي از سنسور است كه اهداف را تشخيص مي دهد. يك چراغ نشانگر معمولاً در نزديكي سيم اتصال به سنسور قرار دارد. هنگامي كه هدف در محدوده سنسور قرار دارد، چراغ نشانگر روشن مي شود. طناب هاي نمدي داراي سه رنگ طناب مختلف قهوه اي، آبي و مشكي هستند. اين سنسورها از قبل به صورت سيمي در دسترس هستند يا داراي كانكتوري براي اتصال كابل هستند

روش نصب چراغ هاي سقفي با سنسور تكفاز كالا نسبتاً ساده است و مي توانيد بدون تجربه و دانش كافي و بدون نياز به برقكار از عهده اين كار برآييد.
اگر وقت نداريد يا زمان كافي براي نصب چراغ هاي سنسور نداريد. و احساس مي كنيد كه سقف محيط مورد نظر شما نياز به نور و نور بيشتري دارد. براي راهنمايي در اين زمينه مي توانيد با كارشناسان تكفاز كارالا تماس بگيريد. بنابراين مي توانيد انتخاب كنيد: بهترين انواع چراغ هاي سقفي با توجه به با توجه به نياز خود آماده كنيد.
1. كنترل جريان
اولين و مهمترين مرحله براي شروع نصب چراغ هاي سقفي سنسور بررسي جريان الكتريكي است. البته براي نصب اين مدل از چراغ سقفي يا مدل هاي ديگر لامپ ها ابتدا بايد سايز را بررسي كنيد و جريان برق را بررسي كنيد. براي انجام اين كار مراقب باشيد، ابتدا برق را از برق بكشيد تا از خطر احتمالي جلوگيري كنيد. يك چيزي كه بايد امتحان كنيد اين است كه اگر چراغ ديگري وجود دارد كه قصد نصب آن را داريد، بايد آن را با يك فازمتر باز كنيد.
2. سقف مورد نظر خود را بررسي كنيد
قبل از نصب، بايد سقف را بررسي كنيد. در صورتي كه سقف نصب از عايق صدا يا خرگوشي باشد، امكان استفاده از رول پليت وجود ندارد. زيرا پشت سقف رابيتس خالي است و سقف عايق صدا ساختاري نرم دارد. بنابراين بهتر است از پيچ هاي ام دي اف سه يا چهار سانتي متري استفاده كنيد.
3. انتخاب مدل لامپ
برخي از چراغ هاي سقفي داراي چراغ هاي مخصوص به خود و برخي ديگر داراي چراغ هاي LED يا SMD هستند. همچنين نوع ديگري از آنها به صورت دو پيچي است كه لامپ در آن قرار مي گيرد.
چراغ هاي سقفي ال اي دي يكي از بهترين گزينه ها براي استفاده به عنوان چراغ سقفي سنسوري هستند، زيرا مصرف زيادي دارند و حرارت كمي توليد مي كنند.
4. دوره بررسي را تعيين كنيد
يك ولتاژ در سراسر بدنه حسگر وجود دارد كه مي تواند به دلخواه تنظيم شود تا مشخص شود پرتو حسگر چه مدت روشن مي ماند. شما مي توانيد اين سنسور را فقط در شب روشن و خاموش كنيد تا بتوانيد به بهترين شكل از آن استفاده كنيد. البته مزيت اين نوع لامپ ها كم مصرف بودن آن هاست كه در شب مي توان نور آن را كم كرد.
5. اصل لامپ كاري
پس از انجام تمامي مراحل ذكر شده بايد عملكرد چراغ را تست كنيد تا بدانيد آن را به درستي نصب كرده ايد يا خير.
بايد دست خود را روي سنسور بگذاريد تا نور هيچ حركتي را تشخيص ندهد و سنسور كاملا خاموش شود. براي اين كار مي توانيد از يك پارچه ضخيم نيز استفاده كنيد و سنسور را كاملا با آن بپوشانيد. پس از آن مي توانيد دست خود را از روي سنسور برداريد و آن را تكان دهيد. اگر لامپ به درستي نصب شده باشد، بايد به راحتي با يك حركت دست روشن شود.
جايزه
همانطور كه گفته شد روش نصب چراغ سقفي با سنسور آسان است و نياز به كمي دقت و توجه دارد. براي نصب اين نوع چراغ هاي حسگر بهتر است مراحل داده شده را مرحله به مرحله طي كنيد و در انجام آن نهايت دقت را به خرج دهيد.
چراغ هاي سنسوري مزاياي زيادي دارند كه به برخي از آنها اشاره كرديم كه مهمترين آنها كاهش مصرف برق و صرفه جويي در هزينه است. در اين مقاله سعي كرده ايم روش نصب چراغ هاي سقفي سنسوري را به زباني ساده و آسان براي شما ذكر كنيم. 

سنسورهاي تكفاز كالا چگونه كار مي كنند؟
حسگرها با تغيير خواص الكتريكي خود به تغييرات شرايط فيزيكي پاسخ مي دهند. مشاهده شده است كه در بيشتر موارد حسگرهاي مصنوعي براي تجزيه و تحليل، ضبط و انتقال اطلاعات محيطي به سيستم هاي الكترونيكي متكي هستند. به بيان ساده، مي توان گفت كه حسگرها محرك هايي مانند صدا، حركت، گرما و نور را به سيگنال هاي الكتريكي تبديل مي كنند. اين سيگنال ها از طريق رابطي ارسال مي شوند كه بيشتر آنها را به كد باينري تبديل مي كند و براي پردازش به كامپيوتر مي فرستد.
سنسورها اساساً به عنوان يك كليد يا كليد عمل مي كنند و براي كنترل جريان بارهاي الكتريكي از طريق يك مدار استفاده مي شوند. سوئيچ ها بخش مهمي از الكترونيك هستند زيرا به عنوان تغيير وضعيت مدار شناخته شده اند. اجزاي حسگر مانند ترانزيستورها، ديودها، آي سي ها يا تراشه ها از مواد نيمه هادي ساخته شده اند. اين مواد در مدارهاي حسگر گنجانده مي شوند تا بتوان از آنها به عنوان كليد استفاده كرد.
رتبه سنسور
كارشناسان مختلف طبقه بندي هاي متفاوتي از سنسورها انجام داده اند. برخي بسيار ساده و برخي پيچيده هستند.
در نگاه اول، سنسورها به دو دسته كلي فعال و غيرفعال تقسيم مي شوند. يك حسگر فعال به يك سيگنال محرك خارجي يا سيگنال الكتريكي نياز دارد. يك سنسور غيرفعال مستقيماً بدون نياز به سيگنال الكتريكي خارجي پاسخ مي دهد.
نوع ديگري از طبقه بندي بر اساس دستگاه تشخيص استفاده شده در سنسور است. برخي از ابزارهاي تشخيص عبارتند از: الكتريكي، بيولوژيكي، شيميايي، راديواكتيو و غيره.
طبقه بندي ديگر بر اساس پديده تبديل است، يعني ورودي ها و خروجي ها. برخي از پديده هاي رايج تبديل عبارتند از: فوتوالكتريك، ترموالكتريك، الكتروشيميايي، الكترومغناطيسي، ترمو-اپتيكي و غيره.
طبقه بندي نهايي سنسورها سنسورهاي آنالوگ و ديجيتال هستند. سنسورهاي آنالوگ يك خروجي آنالوگ، يعني يك سيگنال خروجي ثابت (معمولاً ولتاژ، اما گاهي اوقات مقادير ديگري مانند مقاومت و غيره) توليد مي كنند. سنسورهاي ديجيتال، بر خلاف حسگرهاي آنالوگ، با داده هاي ديجيتال يا ديجيتالي كار مي كنند. داده هاي مورد استفاده براي تبديل و انتقال در حسگرهاي ديجيتال ماهيت ديجيتالي دارند.

مزاياي سنسور مجاورت چيست؟
سرعت انتقال بالا: در مقايسه با سوئيچ هاي مكانيكي، سنسورها سرعت انتقال بالايي دارند، بنابراين برخي از آنها (سنسور سرعت القايي) با سرعت انتقال تا 25 كيلوهرتز كار مي كنند. عمر طولاني: به دليل عدم تماس مكانيكي و ورود آب، روغن، گرد و غبار، عمر طولاني دارند. بدون نياز به نيرو يا فشار: عدم نياز به نيرو يا فشار به دليل عملكرد سنسور هنگام نزديك شدن به قطعه. مي توان از آن در محيط هاي مختلف با شرايط كاري سخت استفاده كرد: سنسورها را مي توان در محيط هايي با فشار بالا، دماي بالا، اسيد، روغن، آب و غيره استفاده كرد. برخي از انواع اين سنسورها را مي توان در شرايط كاري بسيار سخت (مانند رطوبت يا دماي بالا) و يا در شرايط خطرناك مانند (محيط هاي انفجاري) استفاده كرد. عدم وجود نويز در هنگام سوئيچينگ: به دليل استفاده از نيمه هادي ها در مرحله خروجي، صداي سوئيچينگ وجود ندارد. موقعيت قطعه را مي توان بسيار دقيق تعيين كرد. مي تواند سيگنال مربوطه را بدون دست زدن به قطعه ارسال كند. تعداد اتصالات تقريبا نامحدود است

 براي پاسخ به اين سوال بايد بگوييم كه سنسور وسيله اي الكتريكي است كه براي محاسبه برخي پارامترهاي فيزيكي مانند فشار، شدت نور، دما و غيره استفاده مي شود. خروجي سنسورهاي الكتريكي سيگنال آنالوگ يا ديجيتال است كه براي پردازش مورد نياز به سخت افزار يا نرم افزار مناسب منتقل مي شود.
هر سنسور بسته به ساختار و پارامتر فيزيكي كه اندازه گيري مي كند، اصول عملكرد متفاوتي دارد. اما ويژگي مشترك همه سنسورها اين است كه يك پارامتر فيزيكي را به سيگنال الكتريكي تبديل مي كنند.
سنسورها را مي‌توان از ديدگاه‌هاي مختلفي طبقه‌بندي كرد، مانند نوع سيگنال خروجي، نوع عملكرد، نوع پارامترهاي فيزيكي كه اندازه‌گيري مي‌كنند، منبع برق، فناوري مورد استفاده براي كاركرد

طبقه بندي سنسورها بر اساس نوع خروجي:
آنالوگ خروجي
اين سنسورها داراي سيگنال آنالوگ هستند كه متناسب با كميت اندازه گيري شده در خروجي آنها است. اكثر پارامترهاي فيزيكي مانند دما، سرعت، فشار، جابجايي و غيره. آنها مقادير آنالوگ هستند. در اين سنسورها هر پارامتر اندازه گيري شده به يك سيگنال (معمولا از نوع ولتاژ يا جريان) اختصاص داده مي شود كه با دريافت اين سيگنال مشخص مي شود.
خروجي ديجيتال
خروجي اين سنسورها داده هاي ديجيتالي است كه از طريق گذرگاه هاي ارتباطي سريال يا موازي (UART، SPI، I2C و ...) قابل خواندن است. از اين سنسورها در مواردي استفاده مي شود كه نياز به نمايش داده ها در دو سطح OFF/ON، TRUE/FALSE و PRESENT/ABSENT باشد. سنسور نور و شتاب سنج ديجيتال نمونه هايي از طبقه بندي حسگرها بر اساس خروجي ديجيتال هستند.
طبقه بندي سنسورها بر اساس نوع عملكرد:
سنسورها را مي توان با توجه به نوع عملكرد به دسته هاي زير تقسيم كرد.
سنسور جريان
سنسور قوي است
مقاومت مكانيكي
سنسور شيميايي
سنسور ولتاژ
سنسور حرارت
سنسورهاي نوري و ليزري
سنسور مغناطيسي
سنسورهاي القايي
طبقه بندي سنسور بر اساس پارامترهاي اندازه گيري:
سنسورها را مي توان بر اساس محدوده اي كه اندازه گيري مي كنند به چند دسته تقسيم كرد. برخي از اين مقالات عبارتند از:
سنسور
سنسور دما، دماسنج
حسگر روشنايي
سنسور رطوبت
جريان ماشين
سنسورهاي الكترونيكي
سنسور رنگ
سنسور مكان
سنسور شتاب
سنسور موقعيت
سنسور مغناطيسي
و او...
طبقه بندي حسگرها بر اساس منبع انرژي:
از اين نظر سنسورها به دو نوع فعال و غيرفعال تقسيم مي شوند.
حسگرهاي فعال حسگرهايي هستند كه سيگنال‌هاي محرك را براي اندازه‌گيري كمي ارسال مي‌كنند و تكانه‌هاي منعكس‌شده را دريافت مي‌كنند، يعني هم فرستنده و هم گيرنده دارند. يك مثال خوب از سنسورهاي فعال، سنسور ولتاژ است. ولتاژ خروجي اين سنسور متناسب با ميزان فشار وارد شده به آن است.
حسگرهاي غيرفعال فقط گيرنده سيگنال هايي هستند كه به عنوان سيگنال هاي تحريك ارسال شده از يك منبع خارجي شناخته مي شوند. بنابراين، يك منبع تغذيه خارجي در اين سنسور مورد نياز است. اين حسگرها معمولاً در پاسخ به سيگنال‌هاي دريافتي، ويژگي‌هاي فيزيكي خود مانند مقاومت و خازن‌ها را تغيير مي‌دهند. سنسورهاي غيرفعال ارزان، ساده و كارآمدتر هستند.
طبقه بندي سنسورها بر اساس فناوري مورد استفاده در اجراي آنها:
سنسورها بسته به تكنولوژي مورد استفاده به سه دسته تقسيم مي شوند.
سنسورهاي سراميكي ضخيم: بدنه اصلي آنها از سراميك مقاوم در برابر خوردگي ساخته شده است، اما اين سنسورها به دليل شكنندگي سراميك براي كاربردهاي فشار بالا مناسب نيستند.
سنسورهاي فلزي نازك: اين دسته سهم زيادي در بين سنسورهاي مورد استفاده دارد. اين سنسورها با بدنه اي باريك و دقت بالا ساخته شده اند و در برابر ضربه و لرزش بادوام بوده و عملكرد خوبي دارند.
سنسورهاي پيزوالكتريك: اين قسمت از تراشه هاي سيليكوني ساخته شده و ساختار پيچيده تري نسبت به دو قسمت ديگر دارد. اين دستگاه ها به عوامل محيطي بسيار حساس هستند.

براي آشنايي با انواع سنسور ها وقيمت ان ها مي توانيد به سايت تكفاز كالا takfazkala.com  مراجعه كنيد.

گاهي اوقات در مدارهاي الكترونيكي لازم است كه جريان الكتريكي در يك جهت جريان يابد. و جريان در جهت ديگر (مدار باز) جريان ندارد. در اين موارد از قطعه اي به نام ديود در مدار استفاده مي كنيم.
ديود را مي توان با دريچه دهليزي قلب مقايسه كرد. دريچه دهليزي قلب خون را به يك جهت هدايت مي كند و از رفتن خون به سمت ديگر جلوگيري مي كند.
يك ديود نيز جريان را از يك طرف حمل مي كند. و از طرفي از جريان جريان جلوگيري مي كند.
ديود (به انگليسي: Diode)، (نام‌هاي ديگر: يكسوكننده) يك قطعه الكترونيكي با دو پايانه است. يك ديود اجازه مي دهد تا جريان در يك جهت جريان يابد (در اين صورت مقاومت ديود ناچيز است) و مقاومت بسيار بالايي در برابر جريان در جهت ديگر (در حالت ايده آل بي نهايت) دارد.

اين ويژگي ديود باعث شد كه در سالهاي اوليه توليد اين قطعه الكترونيكي از آن به عنوان "شير" ياد شود. رايج ترين نوع ديود از كريستال نيمه هادي ساخته مي شود. يك ديود از اتصال دو نيمه هادي نوع P و N ساخته مي شود.پايه متصل به نيمه هادي نوع N را «كاتد» و پايه متصل به نيمه هادي نوع P را «آند» مي گويند. ديود اولين جزء ساخته شده از نيمه هادي ها است.
مهمترين كاربرد ديود اين است كه اجازه مي دهد جريان در يك جهت (جهت جلوي ديود) جريان يابد و جريان را در جهت مخالف (جهت معكوس) مسدود كند (يكسوسازي). در نتيجه، ديود را مي توان يك شير الكتريكي يك طرفه در نظر گرفت. اين ويژگي ديود براي تبديل جريان متناوب به جريان مستقيم استفاده مي شود.

از نظر الكتريكي، ديود زماني كه آماده كار است با اعمال يك ولتاژ (باياس) در جهت درست (+ به آند و - به كاتد، جريان را هدايت مي كند؛ اين باياس رو به جلو ناميده مي شود). مقدار ولتاژي كه باعث مي شود ديود شروع به هدايت كند، ولتاژ آستانه ناميده مي شود كه از 0.6 تا 0.7 ولت (براي ديودهاي سيليكوني) و 0.2 تا 0.3 ولت (براي ديودهاي ژرمانيومي) متغير است.
با اين حال، هنگامي كه يك ولتاژ معكوس به ديود اعمال مي شود (+ به كاتد و - به آند، كه باياس معكوس ناميده مي شود)، هيچ جرياني از ديود عبور نمي كند. به جز جريان هاي بسيار كوچكي كه به «جريان هاي نشتي» معروف هستند، كمتر از چند ميكرو آمپر. اين مقدار جريان معمولاً در اكثر مدارهاي الكترونيكي ناچيز است و تأثيري بر عملكرد ساير عناصر مدار ندارد.

برايكسب اطلاعات جامع تر و آشنايي با انواع ديود مي توانيد به سايت تك فاز  takfazkala.com كالا مراجعه كنيد.اين سايت اطلاعات دقيق تر و جامع تري دارد.